Urinarne infekcije kod djece nalaze se na drugom mjestu po učestalosti, nakon akutnih respiratornih infekcija.

Najčešće  su tijekom prve dvije godine života, s većom incidencijom pojavljivanja kod ženske djece. Infekcija nastaje prodorom patogenih uzročnika u tkivo urinarnog trakta što rezultira porastom signifikantnog broja bakterija u urinu (iznad 10/5/ml). Kod novorođenčadi i dojenčadi simptomi su nespecifični i mogu se previdjeti (razdražljivost, učestalije bljuckanje, oskudnije mokrenje, promijenjena boja i miris urina, smanjeni apetit, slabiji prirast na tjelesnoj težini...). Starija djeca se žale na poteškoće u smislu učestalijeg nagona na mokrenje malih količina urina praćenog peckanjem ili bolovima- ponekad uz tragove gnoja ili sukrvice, bolove u abdomenu ili lumbalnoj regiji, mučninu i povraćanje, lošije opće stanje, febrilitet...

Liječenje se provodi antibiotikom (u većini slučajeva širokog spektra i empirijski) uz preporuku uzimanja probiotika i pojačan unos tekućine.

Uputno je nakon provedene terapije učiniti kontrolu urina i urinokulture. 

U slučaju recidivirajućih uroinfekcija planirati UZV urotrakta i razmotriti nefrološku obradu radi detektiranja mogućih anomalija organa urinarnog sustava.